National

ಕಮಂಡಲು ಹಿಡಿದ ಕೈ, ಅಧಿಕಾರ ನಡೆಸುವ ಪರಿ!

‘ಯುಪಿಎ ಸಕರ್ಾರವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವತ್ತಲೇ ಮನಮೋಹನ್ಸಿಂಗ್ ಸಕರ್ಾರ ವ್ಯಸ್ತವಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಆಡಳಿತವು ಹಳ್ಳ ಹಿಡಿಯಿತು’ ಎಂದು ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಲಿರುವ ದಿ ಪ್ರೆಸಿಡೆನ್ಶಿಯಲ್ ಇಯಸರ್್ ಎಂಬ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಜಿ ರಾಷ್ಟ್ರಪತಿ ದಿವಂಗತ ಪ್ರಣಬ್ ಮುಖಜರ್ಿ ಹೇಳಿರುವುದು ದಾಖಲಾಗಿದೆ. ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿನ ಗೌರವಾನ್ವಿತ ಮುಖಂಡರೇ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿರುವುದರಿಂದ ಈ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವುದೊಳಿತು. ಏಕೆಂದರೆ ಇದು ಬರಿಯ ಕಾಂಗ್ರೆಸ್ಸಿಗಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಎಲ್ಲ ಪಕ್ಷಗಳಿಗೂ ಉಪಯುಕ್ತವಾಗುವಂತಹ ಸಾಲೇ. ಕುಚರ್ಿಗೆ ಆತುಕೊಂಡು ಅದನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಹೆಣಗಾಡುತ್ತ ಕೊನೆಗೆ ಕೆಲವು ವರ್ಷ ಅಧಿಕಾರ ನಡೆಸಿಬಿಟ್ಟರೂ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮಾಜಿ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ, ಮಾಜಿ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಗಳು ಎಂದಷ್ಟೇ ದಾಖಲಾಗುತ್ತಾರೇ ಹೊರತು ಸಮಾಜದ ಸ್ಮೃತಿಪಟಲದಲ್ಲಿ ನೆನಪುಳಿಯುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಾಗುವುದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ! ಇವಿಷ್ಟನ್ನೂ ಏಕೆ ಹೇಳಬೇಕಾಯ್ತೆಂದರೆ ಯೋಗಿ ಆದಿತ್ಯನಾಥರು ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತಿರುವ ರೀತಿಯನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಇತರೆ ರಾಜ್ಯಗಳ ನಾಯಕರು ಈ ಮಾಡೆಲ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದು ಸೂಕ್ತವಾದೀತೇನೋ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಅಷ್ಟೇ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕನರ್ಾಟಕ.


ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಕನರ್ಾಟಕ ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ಸಭ್ಯ, ಸಮೃದ್ಧ, ಬುದ್ಧಿವಂತರಿಂದ ಕೂಡಿದ ವಿಶಿಷ್ಟ ರಾಜ್ಯವೇ. ದೇಶದ ಇತರೆ ರಾಜ್ಯಗಳು ಈಗ ಯಾವುದನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿವೆಯೋ ಅದನ್ನು ಮೈಸೂರಿನ ಮಹಾರಾಜರ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ಆರಂಭಿಸಿದ್ದವರು ನಾವು. ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಕನರ್ಾಟಕದ ಕೆಲವು ಜಿಲ್ಲೆಗಳು ಕಡೆಗಣನೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಇಡಿಯ ರಾಜ್ಯ ಈ ವಿಚಾರದಲ್ಲೂ ಸಮರ್ಥವಾಗಿಯೇ ಇವೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡಲು ಜಗತ್ತಿನ ಸಾಫ್ಟ್ವೇರ್ ಕಂಪೆನಿಗಳೆಲ್ಲ ಧಾವಿಸುವಲ್ಲಿ ಇದರ ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ಕೊಡುಗೆಯೂ ಸಾಕಷ್ಟಿದೆ. ಈ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆ ಸದ್ಯದಮಟ್ಟಿಗೆ ಯಾವ ರಾಜ್ಯಗಳೊಂದಿಗೂ ನಾವು ಪ್ರತಿಸ್ಪಧರ್ಿಗಳಾಗಿರಲೇಬೇಕಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮೊಡನೆ ಪ್ರತಿಸ್ಪಧರ್ಿಸಲೂ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳು ಕಸರತ್ತು ಮಾಡಬೇಕಾದ ವಾತಾವರಣ ನಾವು ನಿಮರ್ಾಣ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು. ಏಕೆ ಹೀಗೆನಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದರೆ ಕಳೆದ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಯೋಗಿ ಆದಿತ್ಯನಾಥರು ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶವನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತಿರುವ ರೀತಿ ನೋಡಿದರೆ ಎಂಥವನಿಗೂ ಅಚ್ಚರಿ ಎನಿಸದಿರಲಾರದು. ಕುಂಭಮೇಳದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ತರುಣನೊಬ್ಬ ತಮ್ಮ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಪುಂಖಾನುಪುಂಖವಾಗಿ ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದ. ಸ್ವಲ್ಪ ಕೆದಕಿ ಅಂಥದ್ದೇನು ಮಹಾ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದೊಡನೆ ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಆಜಾದ್ರ ಸ್ಮೃತಿಪಾಕರ್್ನಿಂದ ಹೊರಗೆ ಕರಕೊಂಡು ಬಂದು ರಸ್ತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದ. ಇಡಿಯ ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ನಿಮರ್ಾಣಗೊಂಡಿರುವ ರಸ್ತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆತ ಬಲು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ನುಡಿಯುತ್ತಾ ಕುಂಭಮೇಳ ಇಷ್ಟು ಸುಸೂತ್ರವಾಗಿ ನಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಈ ರಸ್ತೆಗಳ ಮಹತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿಹೇಳಿದ. ಅದೇನು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. 2017ಕ್ಕೆ ಅವರು ಅಧಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬರುವಾಗ ಎರಡು ಎಕ್ಸ್ಪ್ರಸ್ವೇಗಳು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದವು. ಆಗ್ರಾ ಮತ್ತು ದೆಹಲಿಯನ್ನು ಸಂಪಕರ್ಿಸುವ 165 ಕಿ.ಮೀಗಳ ಯಮುನಾ ಎಕ್ಸ್ಪ್ರಸ್ವೇ, 302 ಕಿ.ಮೀಗಳ ಲಖ್ನೌ-ಆಗ್ರಾ ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್ವೇ. ಇವೆರಡನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಲು ಹಿಂದಿನ ಸಕರ್ಾರಗಳು ಒಂಭತ್ತು ವರ್ಷ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಆದರೆ ತಮ್ಮ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಅಧಿಕಾರಾವಧಿ ಮುಗಿಯುವುದರೊಳಗೆ ಯೋಗಿಜೀ 340 ಕಿ.ಮೀಗಳ ಪೂವರ್ಾಂಚಲ ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್ವೇ, 296 ಕಿ.ಮೀಗಳ ಬುಂದೇಲ್ಖಂಡ್ ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್ವೇ, 91 ಕಿ.ಮೀಗಳ ಗೊರಖ್ಪುರ್ ಲಿಂಕ್ ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್ಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣಗೊಂಡಿರುತ್ತವಲ್ಲದೇ ರಾಜ್ಯದ ಆರನೇ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಉದ್ದನೆಯ 594 ಕಿ.ಮೀಗಳ ಗಂಗಾ ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್ವೇ ಕೂಡ ಆರಂಭವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಸುಮಾರು ಎರಡೂವರೆ ಸಾವಿರದಷ್ಟು ಹಳ್ಳಿಗಳ ನಾಲ್ಕುಸಾವಿರ ಕಿ.ಮೀಗೂ ಹೆಚ್ಚು ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ಅಭಿವೃದ್ಧಿಪಡಿಸಿ ಈ ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್ವೇಗಳಿಗೆ ಜೋಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಮೋದಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ವಾರಣಾಸಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ‘ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶ ಯೋಗಿಜೀಯವರಡಿಯಲ್ಲಿ ಎಕ್ಸ್ಪ್ರೆಸ್ವೇ ಪ್ರದೇಶ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ’ ಎಂದಿದ್ದು ಅಭಿಮಾನದ ನುಡಿಯಾಗಿತ್ತು. ರಸ್ತೆಗಳು ದೇಹದೊಳಗಿನ ನರನಾಡಿಗಳಿದ್ದಂತೆ. ರಕ್ತದ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಏರುಪೇರಾದರೆ ದೇಹದ ಕಾರ್ಯ ಚಟುವಟಿಕೆ ಹೇಗೆ ಕುಂಠಿತವಾಗುತ್ತದೆಯೋ ಅದೇ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ರಾಜ್ಯದ ಆಥರ್ಿಕ ಪ್ರಗತಿಯೂ ನೇರವಾಗಿ ರಸ್ತೆಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ಯಾವ ನಾಯಕ ಇದನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಾರನೋ ಆತ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯಿಂದ ದೂರವೇ ಉಳಿದುಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಗುಜರಾತಿನಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಮಾಡಿದ್ದು ಇದನ್ನೇ. ಯೋಗಿ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಕೊರೋನಾ ಬಂದಾಗ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜ್ಯಗಳೂ ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದವರನ್ನು ಮರಳಿ ಕಳಿಸಿಬಿಟ್ಟರಲ್ಲ, ಅದು ಅವರ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಕ್ಕೆ ಬಲುದೊಡ್ಡ ಧಕ್ಕೆಯಾಗಿತ್ತು. ಹೀಗೆ ಬಂದವರಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕರನ್ನು ಅವರು ರಸ್ತೆ ನಿಮರ್ಾಣ ಕಾಮಗಾರಿಗಳಿಗೆ ಬಳಸಿಕೊಂಡರೆಂದು ಈಗ ವರದಿಗಳು ಹೊರಬರುತ್ತಿವೆ. ನಾಯಕನೊಬ್ಬನ ಕಾರ್ಯಶೈಲಿ ಇದು. ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಅವಕಾಶಗಳಾಗಿ ಪರಿವತರ್ಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಡೋದು! ಹಾಗಂತ ಬರಿ ರಸ್ತೆಗಳನ್ನು ನಿಮರ್ಿಸಿ ಕೈಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳಿಂದ ಎಷ್ಟು ಲಾಭ ಪಡೆಯಬೇಕೋ ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಅವರು ಸಜ್ಜಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.


ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶ ದೇಶದ ಮತ್ತು ಜಗತ್ತಿನ ಯಾತ್ರಿಕರನ್ನು ತನ್ನೆಡೆಗೆ ಸೆಳೆಯುವ ಅಪರೂಪದ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಹೊಂದಿದೆ. ದೇಶದ ಜನರ ಶ್ರದ್ಧಾಕೇಂದ್ರವಾದ ಅಯೋಧ್ಯೆ-ಮಥುರಾಗಳು ಇರೋದು ಅಲ್ಲಿಯೇ. ಹಾಗಂತ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಋಷಿಮುನಿಗಳು ಓಡಾಡಿದ, ಭಗವಂತನ ಲೀಲೆಗಳು ನಡೆದ ಅನೇಕ ತಾಣಗಳು ಅಲ್ಲಿವೆ. ಇಡಿಯ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಧಾಮರ್ಿಕ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಆರಂಭದಲ್ಲಿಯೇ ನಿರ್ಧರಿಸಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೆ. ಮಠವೊಂದರ ಪ್ರಮುಖರಾಗಿ ಇದು ಸಹಜವೂ ಕೂಡ ಹೌದು. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲೇ ರಾಮಲೀಲಾ ಆರಂಭಿಸಿ ದೀಪಾವಳಿಯನ್ನು ಇಡೀ ಜಗತ್ತೇ ಆನಂದಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರು. ಐದಾರು ಲಕ್ಷ ದೀಪಗಳನ್ನು ನದಿತೀರದಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿಸಿ ಅವರು ಸಂಭ್ರಮಿಸುವ ರೀತಿ ಹಿಂದೂಧರ್ಮಕ್ಕೆ ಪುನಶ್ಚೇತನವೆಂದೇ ಹೇಳಬಹುದು. ಅಂದರೆ ದೀಪಾವಳಿ ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದ್ದೇ ಕೊಡುಗೆ ಎಂದು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಒಪ್ಪಿಸುವಲ್ಲಿ ಅವರು ಶಕ್ತರಾಗಿಬಿಟ್ಟರು. ಆದರೆ ಬಹಳ ಜನರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಒಂದು ಸಂಗತಿ ಎಂದರೆ ಅವರು ಹೋಳಿಯನ್ನೂ ಕೂಡ ತಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದ್ದೇ ಕೊಡುಗೆ ಎಂದು ಹೇಳುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರು. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ವೃಜದಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದ ಲೀಲೆಯನ್ನು ರಂಗಿನೊಂದಿಗೆ ವೈಭವಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ಜಗತ್ತಿನ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುವಂತೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರು. ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲೇ ಅವರು ಲಠ್ ಔರ್ ಲಠ್ಮಾರ್ ಎಂಬ ಹಳೆಯ ಧಾಮರ್ಿಕ ಚಟುವಟಿಕೆಯೊಂದಕ್ಕೆ ವೈಭವದ ಸ್ಪರ್ಶ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು. ಬಿದಿರಿನ ಕಡ್ಡಿಯನ್ನು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಗಂಡುಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೊಡೆಯುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಆಟ ಇದು. ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಇಡಿಯ ದೇಶದ ಭಿನ್ನ ಭಿನ್ನ ಕಲಾತಂಡಗಳನ್ನು ಕರೆಸಿ ಸ್ವರೂಪವನ್ನೂ ಬದಲಾಯಿಸಿಬಿಟ್ಟರು. ಜನ ಈ ಸುದ್ದಿ ವ್ಯಾಪಕಗೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಆಡಿಕೊಂಡು ನಗುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ, ‘ಯೋಗಿಜಿ ಹೆಸರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅವರು ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಸಂದೇಶ ಕೈಯಲ್ಲಿ ದಂಡ ಹಿಡಿದ ಪೊಲೀಸರು ಮಾಫಿಯಾದವರನ್ನು ಬಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದಾಗಿದೆ’ ಅಂತ. ಬರಿ ರಾಮ-ಕೃಷ್ಣರಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ಯೋಗಿಜೀ ಶಿವನ ಕ್ಷೇತ್ರವಾಗಿರುವ ಕಾಶಿಯನ್ನು ಆಮೂಲಾಗ್ರವಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅದು ಸ್ವತಃ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಯವರ ಲೋಕಸಭಾ ಕ್ಷೇತ್ರವೂ ಆಗಿರುವುದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಸುಂದರಗೊಳಿಸುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ಯೋಗಿಯವರ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಇದೆ. ಅದಾಗಲೇ ಮಂದಿರದ ಆಸುಪಾಸಿನ ಜಾಗಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೊಂಡುಕೊಂಡಿರುವ ಯೋಗಿಜೀ ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಕಾಶಿಯ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ವ್ಯಯಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ವೇದವಿಜ್ಞಾನದ ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕಾಗಿ ಹಿಂದೂ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯಕ್ಕೆ 18 ಕೋಟಿ ಅನುದಾನವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನೈದು ವರ್ಷದ ನಂತರ ನೀವು ಕಾಶಿಗೆ ಹೋದರೆ ಯಾವುದೋ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದಂತೆ ನಿಮಗೆ ಭಾಸವಾದರೆ ಅಚ್ಚರಿಪಡಬೇಕಿಲ್ಲ!

ನಿಜ, ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಹೊಂಡ ತುಂಬಿದ ರಸ್ತೆಗಳು ಎಷ್ಟು ತೊಂದರೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದವೋ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಗೂಂಡಾಗಿರಿ ನಡೆಸುವವರದ್ದೂ ಅಷ್ಟೇ ಕೊಡುಗೆ ಇತ್ತು. ಯೋಗಿಜೀ ರಸ್ತೆಗಳಿಗೆ ಸುಂದರ ರೂಪ ಕೊಟ್ಟಂತೆ ಮಾಫಿಯಾ ಡಾನುಗಳನ್ನು ಮುಲಾಜಿಲ್ಲದೇ ಒಳಹಾಕಿದರು, ಬಲು ಮೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದವರನ್ನು ನಡುರಸ್ತೆಯಲ್ಲೇ ಗುಂಡಿಟ್ಟು ಕೊಲ್ಲಲಾಯ್ತು. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಿಹಾರದೊಂದಿಗೆ ತುಲನೆಗೊಳಪಟ್ಟು ಹೆದರಿಕೆಯ ತಾಣವೆಂದು ಗಣಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶ ಇಂದು ಈ ದೇಶವಿರೋಧಿ ಗೂಂಡಾಗಳಿಂದ ಬಚಾವಾಗಿದೆ ಎಂದರೆ ನಿಸ್ಸಂಶಯವಾಗಿ ಅದು ಈ ಸಂತನ ಕೊಡುಗೆಯೇ! ಈ ಗೂಂಡಾಗಳ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆಯೇ ಅಧಿಕಾರ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದ ಪಕ್ಷಗಳೀಗ ಪತರಗುಟ್ಟುತ್ತಿವೆ. ಸಿಎಎ ವಿರುದ್ಧದ ಪ್ರತಿಭಟನೆಯಲ್ಲಿ ಜನರ ಆಸ್ತಿಪಾಸ್ತಿಗಳಿಗೆ ನಷ್ಟವುಂಟುಮಾಡಿದ್ದ ಗೂಂಡಾಗಳ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿ, ಅವರ ಆಸ್ತಿಯನ್ನೂ ಮುಟ್ಟುಗೋಲು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದವರು ಯೋಗಿಜೀ. ಅವರ ಕಾರ್ಯಶೈಲಿ ಮೈಝುಮ್ಮೆನಿಸುವಂಥದ್ದು!


ಇವೆಲ್ಲದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿಯೇ ಯೋಗಿ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಅಪಾರ ಪ್ರಮಾಣದ ಹಣ ಹರಿದುಬರುತ್ತಿದೆ. ಕಳೆದ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 1,88,000 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಯಷ್ಟು ಹಣ ಹರಿದು ಬಂದಿದೆ. ಸರಳ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಹಾಕಿದರೂ ಸಂತನೊಬ್ಬ ತನ್ನ ಸಾಮಥ್ರ್ಯದಿಂದಲೇ ದಿನಕ್ಕೆ 172 ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಯನ್ನು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೂಡಿಕೆ ಮಾಡಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅಮೇರಿಕಾ, ಯುಕೆ, ಜರ್ಮನಿ, ದಕ್ಷಿಣ ಕೊರಿಯಾ, ಜಪಾನ್, ಫ್ರಾನ್ಸ್ನಂತಹ ಪ್ರಮುಖ ದೇಶಗಳ ಅನೇಕ ಕಂಪೆನಿಗಳು ಕೊರೋನಾ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೂಡಿಕೆಗೆ ಧಾವಿಸಿರುವುದು ಯೋಗಿ ಆದಿತ್ಯನಾಥರ ಸಾಧನೆಯಲ್ಲದೇ ಮತ್ತೇನೂ ಅಲ್ಲ. ತೀರಾ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸ್ಯಾಮ್ಸಂಗ್ ಚೀನಾದಲ್ಲಿರುವ ತನ್ನ ಘಟಕವನ್ನು ಉತ್ತರಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ಸ್ಥಳಾಂತರಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿರುವುದು ಹುಬ್ಬೇರಿಸುವ ಸಂಗತಿಯೇ. ಯೋಗಿ ಆದಿತ್ಯನಾಥರಿಗೆ ದೃಷ್ಟಿ ನಿಚ್ಚಳವಾಗಿದೆ. ಅವರು ಶಿವಾರಾಧನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಮೈಮರೆಯುವಷ್ಟೇ ಸಲೀಸಾಗಿ ಅಧಿಕಾರ ಮಾಡುತ್ತಾ ತನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಒಳಿತು ಮಾಡುವಲ್ಲಿಯೂ ಮೈಮರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಅವರು ರಾಷ್ಟ್ರಕ್ಕೆ ಭರವಸೆಯ ಆಶಾಕಿರಣವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಮಾಡಲು ಬಂದ ಪಶ್ಚಿಮದ ಕೆಲವು ಪ್ರಮುಖರೊಂದಿಗೆ ಸಹಜವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಯೋಗಿಜಿ ಪುರೋಹಿತರ ಕುರಿತಂತೆ ಪಶ್ಚಿಮ-ಭಾರತದ ಕಲ್ಪನೆಗಳ ವೈರುದ್ಧ್ಯವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರಂತೆ. ಅಲ್ಲಿ ಪುರೋಹಿತನಾದವನು ದೇವಕಾರ್ಯಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೇನೂ ಮಾಡುವಂತಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಸಂತನಾದವನು ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ ಆಳಬಹುದು!


ಬಹುಶಃ ಸಂತನಾದರೆ ಆಳುವುದು ಸುಲಭವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಅವನಿಗೆ ಹಿಂದು-ಮುಂದಿಲ್ಲ, ನಾಳಿನ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲ. ಮೋಕ್ಷ ಪಡೆಯುವುದೊಂದೇ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಅಧಿಕಾರ, ಹಣ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲಾರದು ಎಂಬುದೂ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಆತ ಯಾರ ಮುಲಾಜಿಗೂ ಒಳಗಾಗದೇ ತಾನು ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಲ್ಲ. ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೆಂದು ಯಾರಿಗೂ ಬಕೇಟು ಹಿಡಿಯುವ, ಓಲೈಸುವ, ತಲೆಬಾಗುವ ದದರ್ು ಅವರಿಗಿಲ್ಲ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಆತ ತಾನು ನಡೆದದ್ದೇ ದಾರಿ ಎನ್ನುವಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬಲ್ಲ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಾಯಕನೂ ಹೀಗೆಯೇ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಬೇಕಿದೆ. ಮೋದಿಯಂತಹ ಸಮರ್ಥ ನಾಯಕ ದೇಶವನ್ನು ಆಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ಯೋಗಿಯಂತೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅವರ ಕೈ ಬಲಪಡಿಸುತ್ತಾ ಅವರು ಕಟ್ಟಿದ ಕನಸನ್ನು ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ನನಸು ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಶ್ರಮಿಸಬೇಕೇ ಹೊರತು ತಾನು ತನ್ನ ಪರಿವಾರ, ತನ್ನ ಜಾತಿ, ಇವುಗಳಲ್ಲೇ ಮಗ್ನವಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ ಇತಿಹಾಸ ಅಂಥವರನ್ನು ನಿವಾಳಿಸಿ ಒಗೆದುಬಿಡುತ್ತದೆ!

ಅಂದಹಾಗೆ, ಕನರ್ಾಟಕದ ಟೊಯೊಟಾ ಕಂಪೆನಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಮರ್ಿಕರ ಗಲಾಟೆ ಶುರುವಾಗಿದೆ. ಆ್ಯಪಲ್ ಘಟಕದಲ್ಲೂ ಗಲಾಟೆಯಾದ ಸುದ್ದಿ ಸದ್ದು ಮಾಡಿದೆ. ಹೀಗೆ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೆ ಬರದ ಕಾಮರ್ಿಕ ಕದನಗಳು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೂಡಿಕೆಗೆ ತಡೆ ಉಂಟುಮಾಡುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಯೋಚಿಸಬೇಕಾದ ವಿಚಾರ. ದುರದೃಷ್ಟವೆಂದರೆ ಉಪಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಾಗಲೀ, ಕಾಮರ್ಿಕ ಸಚಿವರಾಗಲೀ ಸಂಧಾನ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದರೇ ಹೊರತು ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಉದ್ದಿಮೆ ಚುರುಕುಗೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ. ಮೈಸೂರಿನ ಮಹಾರಾಜರು ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟ ಪಥ ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ್ದಲ್ಲ. ಅದರ ಗೌರವವನ್ನು ಉಳಿಸುವ ಹೊಣೆಗಾರಿಕೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರದ್ದೂ ಇದೆ. ಕನರ್ಾಟಕ ಯಾರ ಹಿಂದೆ ನಿಲ್ಲಬೇಕಾದ್ದಲ್ಲ, ಹೇಗೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗಬೇಕೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಮಾರ್ಗದಶರ್ಿಯಾಗಬೇಕು..

-ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಸೂಲಿಬೆಲೆ

Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Most Popular

To Top