Vishwaguru

ಸದಾಕಾಲದ ಮಿತ್ರ ಇಸ್ರೇಲ್ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಜಯಗಳಿಸಲಿ!


ಹಾಗೇ ಸುಮ್ಮನೆ ಕಲ್ಪನೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ. ಭಾರತದ ನೆರೆ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿರುವ ಭೂತಾನ್, ಬಮರ್ಾ, ನೇಪಾಳಗಳು ಮುಸಲ್ಮಾನರ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿದ್ದು ಶ್ರೀಲಂಕಾವೂ ಅವರದ್ದೇ ಬಾಹುಳ್ಯದ ರಾಷ್ಟ್ರವಾಗಿದ್ದರೆ; ಅದೂ ಸಾಲದೆಂಬಂತೆ ಚೀನಾದ ತುಂಬೆಲ್ಲ ಇದೇ ಜನಾಂಗದವರು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಭಾರತದ ಕಥೆ ಹೇಗಿರಬಹುದಿತ್ತು? ಒಂದು ಪಾಕಿಸ್ತಾನ, ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶಗಳನ್ನೇ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಣಗಾಡುತ್ತಿರುವ ನಮಗೆ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಜೀಣರ್ಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿತ್ತೇ? ರಷ್ಯಾ ಕೂಡ ಅವರಿಂದಲೇ ತುಂಬಿ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಕಥೆ ಮುಗಿದೇ ಹೋಗಿರುತ್ತಿತ್ತೇನೋ! ಈಗ ಇದೇ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಇಸ್ರೇಲ್ನ ಕುರಿತಂತೆ ಆಲೋಚಿಸಿ ನೋಡಿ. ಈಜಿಪ್ಟ್, ಜೋಡರ್ಾನ್, ಲೆಬೆನಾನ್, ಸಿರಿಯಾ, ಟಕರ್ಿ, ಇರಾನ್, ಸೌದಿ ಅರೇಬಿಯಾ ಎಲ್ಲವೂ ಕಟ್ಟರ್ ಅರಬ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೇ. ಇನ್ನೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ಕಿತ್ತು ತಿನ್ನಲು ಹೊಂಚು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿರುವ ತೋಳಗಳೇ. ಇವರ ನಡುವೆ ಎದೆಯೆತ್ತಿಕೊಂಡು ಬೀಗುತ್ತ ನಿಂತಿರುವ ಇಸ್ರೇಲ್ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನೇ ನೆನಪಿಗೆ ತರುತ್ತದೆ. ಹೇಗೆ ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯ ತನ್ನ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಕಾಲಬುಡಕ್ಕೆ ಕೆಡವಿಕೊಂಡಿದ್ದನೋ ಇಸ್ರೇಲ್ ಕೂಡ ಅರಬ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನು ಬಡಿದು ಮೆತ್ತಗೆ ಮಾಡಿಯೇ ಸಾರ್ವಭೌಮತೆಯನ್ನು ಮೆರೆದಿದೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ ಇಸ್ರೇಲ್ನಂತೆ ಬದುಕುವುದು ಇಂದಿನ ದಿನಮಾನದಲ್ಲಿ ಸುಲಭ ಸಾಧ್ಯವಾದ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲ ಬಿಡಿ. ಒಂದೆಡೆ ಅರಬ್ಬರು, ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ ಜಗತ್ತಿನ ತುಂಬೆಲ್ಲ ಹರಡಿಕೊಂಡಿರುವ ಎಡಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳು. ಅವರುಗಳದ್ದೇ ಮಾಧ್ಯಮ, ಮಾನವ ಹಕ್ಕು ರಕ್ಷಣೆಯ ಸಂಘಟನೆಗಳು. ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಎದುರಿಸಿಯೂ ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಇಸ್ರೇಲ್ನ ಸಾಮಥ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಸಲಾಮು ಹೊಡೆಯಲೇಬೇಕು.


ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಯಹೂದ್ಯರಿಗೆ ಇಸ್ರೇಲ್ ಏಕೆ ಬೇಕು? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕಾಡುವುದು ಸಹಜವೇ. ಕೆಲವು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಭಗವಂತ ವಾಗ್ದಾನ ನೀಡಿದ ಭೂಮಿ ಯಹೂದ್ಯರಿಗೆ ದಕ್ಕಿತ್ತು. ಹಾಗೆಂದು ಬೈಬಲ್ನ ಹಳೆಯ ಒಡಂಬಡಿಕೆಗಳು ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸೊಲೊಮನ್ ಮಂದಿರವೊಂದನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಯಹೂದ್ಯರ ಪಾಲಿಗೆ ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪವಿತ್ರವಾಗಿಸಿಬಿಟ್ಟ. ಆನಂತರವೇ ಅವರ ಮೇಲೆ ನಿರಂತರವಾದ ದಾಳಿಗಳಾಗಿದ್ದು. ಬುದ್ಧಿವಂತರ, ಸಭ್ಯರ ನಾಡೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಇಸ್ರೇಲ್ ಈ ದಾಳಿಗಳಿಗೆ ಸಮರ್ಥ ಪ್ರತಿರೋಧ ತೋರಲಾಗದೇ ಮಂಡಿಯೂರಬೇಕಾಗಿ ಬಂತು. ಮತಾಂಧರ ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕೆ ತಮ್ಮ ಪಂಥವನ್ನು ಬಿಡಲೊಲ್ಲದ ಜನ ಜಗತ್ತಿನ ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಿಗೆ ದಿಕ್ಕಾಪಾಲಗಿ ಓಡಿದರು. ಹಾಗೆ ಭಾರತಕ್ಕೂ ಬಂದು ನೆಲೆಸಿದ್ದರು. ಅದನ್ನೇ ಚಿಕಾಗೊ ಸರ್ವಧರ್ಮ ಸಮ್ಮೇಳನದ ತಮ್ಮ ಮೊದಲ ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ ಯಹೂದ್ಯರಿಗೂ ಆಶ್ರಯ ಕೊಟ್ಟ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಜನಾಂಗ ನನ್ನದ್ದು ಎಂದು ಎದೆಯುಬ್ಬಿಸಿ ಹೇಳಿದ್ದು. ಹಿಂದೂಗಳಂತೆ ಎಲ್ಲರೂ ಯಹೂದ್ಯರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ. ಅನೇಕ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ತುಚ್ಛವಾಗಿ ಕಾಣಲಾಯ್ತು. ಆದರೆ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಬುದ್ಧಿವಂತರಾದ್ದರಿಂದ ಹೋದೆಡೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ತಮ್ಮ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿಯೇ ಬದುಕಿದರು. ಈ ಜನಾಂಗದವರ ಕಥೆ ಥೇಟು ಕಾಶ್ಮೀರದ ಪಂಡಿತರನ್ನೇ ಹೋಲುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕೆ ತುತ್ತಾದಾಗಲೂ ದಿಕ್ಕಾಪಾಲಾಗಿ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಪಂಡಿತರು ಬೇರೆ-ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಬೌದ್ಧಿಕ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಉತ್ತಮ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದಿದ್ದು.

ಇರಲಿ. ಮುಂದೆ ಥಿಯೋಡರ್ ಹಜರ್್ನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ 19ನೇ ಶತಮಾನದ ಉತ್ತರಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಿಯೋನಿಸ್ಟ್ ಚಳವಳಿ ನಡೆದು ಯಹೂದ್ಯರ ಹಳೆಯ ನಾಡನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುವ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಲಾಯ್ತು. ಡೆವಿಡ್ ಮತ್ತು ಸೊಲೊಮನ್ನ ಇಸ್ರೇಲಿಗೆ ಮರಳುವ ಈ ಸಂಕಲ್ಪ ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಜೀವ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತು. ಕಾಲ ಉರುಳಿದ್ದಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ಯಹೂದ್ಯರು ತಮ್ಮ ವೈಭವವನ್ನು ಮರೆತಿರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿ ಬಾರಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಹಬ್ಬ ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಇದನ್ನು ಇಸ್ರೇಲ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಆಚರಿಸೋಣ ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡೇ ಬದುಕಿದ್ದರವರು. ಪೀಳಿಗೆಯಿಂದ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ತಮ್ಮ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಮರುನಿಮರ್ಿಸುವ ಕನಸನ್ನು ಉಳಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಅದರ ಫಲವಾಗಿಯೇ ಜಿಯೋನಿಸ್ಟ್ ಚಳವಳಿ ಬಲುಬೇಗ ವೇಗ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿತು. 1881ರಲ್ಲಿ ಆರಂಭವಾದ ಇಸ್ರೇಲ್ಗೆ ಮರಳುವ ಕ್ರಿಯೆ ಸುಮಾರು 35 ಸಾವಿರ ಯಹೂದ್ಯರನ್ನು ಅರಬ್ಬರ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದ ಈ ಭೂಮಿಗೆ ಕರೆತಂದಿತು. ಯೋಜನೆ ಬಲು ಸರಳವಾಗಿತ್ತು. ಇಸ್ರೇಲ್ನಲ್ಲಿ ಅರಬ್ಬರಿಂದ ಜಮೀನು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಕೃಷಿಗೈಯ್ಯುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಭೂಭಾಗಗಳಿಗೆ ಒಡೆಯರಾಗೋದು. ನಾಲ್ಕಾರು ಜನ ಪಕ್ಕಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ನಿಮರ್ಿಸಿಕೊಂಡ ಈ ರೀತಿಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೆ ಸೆಟಲ್ಮೆಂಟ್ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಯ್ತು. ಈ ರೀತಿಯ 28 ಸೆಟಲ್ಮೆಂಟ್ಗಳಿಂದ 90 ಸಾವಿರ ಎಕರೆಗೂ ಹೆಚ್ಚು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಖರೀದಿಸಲಾಯ್ತು. ಈ ವೇಳೆಗೆ ಎಲಿಜರ್ಬೆನ್ ಯಹೂದಿ ಇಸ್ರೇಲಿಗರ ಭಾಷೆಯಾಗಿದ್ದ ಹೀಬ್ರೂವನ್ನು ಪುನರುಜ್ಜೀವನಗೊಳಿಸುವ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿದ. ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಭಾಷೆ ಆಡದಿರುವಂತೆ ತಾಕೀತು ಮಾಡಿದ. ಹೆಂಡತಿಯ ಹೆರಿಗೆಯ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸೂಲಗಿತ್ತಿಗೂ ಹೀಬ್ರೂ ಕಲಿಸಿ ಹುಟ್ಟುವ ಮಗು ಕೇಳಬೇಕಾಗಿರುವ ಮೊದಲ ಪದ ಈ ಭಾಷೆಯದ್ದೇ ಆಗಿರಬೇಕೆಂಬ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನೂ ಮಾಡಿದ. ಮೊದಮೊದಲು ಜನ ಆಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಆತನ ಇಚ್ಛಾಶಕ್ತಿಯ ಎದುರು ತಲೆಬಾಗಿಸಿ ನಿಂತರು. ಹೀಬ್ರೂ ಮತ್ತೆ ಬಳಕೆಯಾಗುವುದರೊಂದಿಗೆ ಇಸ್ರೇಲ್ನ ಕನಸೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಯ್ತು. ವಿಶ್ವಾಸ ಹೊಂದಿದ ಇನ್ನೊಂದಷ್ಟು ಮಂದಿ ಯಹೂದ್ಯರು ಇಸ್ರೇಲ್ಗೆ ಬಂದರು. ನಿಧಾನವಾಗಿ ರಾಷ್ಟ್ರವೊಂದು ರೂಪುಗೊಳ್ಳಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಇಂದು ಬಹಳ ಚಚರ್ೆಯಲ್ಲಿರುವ ಟೆಲ್ ಅವೀವ್ ಎಂಬ ಯಹೂದಿ ನಗರ ನಿಮರ್ಾಣಗೊಂಡಿದ್ದು ಆಗಲೇ!


ಮೊದಲ ವಿಶ್ವಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಇವರನ್ನು ಶತ್ರುರಾಷ್ಟ್ರದಿಂದ ಬಂದವರೆಂಬ ನೆಪವೊಡ್ಡಿ ಮತ್ತೆ ಓಡಿಸಲಾಯ್ತು. ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಕನಸುಗಳೆಲ್ಲ ನುಚ್ಚುನೂರಾದವು. ಯಹೂದ್ಯರು ಮತ್ತೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟಿದ್ದರೋ ಅಲ್ಲಿಗೇ ಬಂದು ತಲುಪಿದರು. ಕನಸುಗಳು ಮಾತ್ರ ಇಂಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಸ್ರೇಲನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಕಟ್ಟುವ ಕನಸು. ಭಗವಂತನು ಶಕ್ತಿವಂತನನ್ನೇ ಆಶಿರ್ವದಿಸುವುದಂತೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಆಯ್ತು. ಮೊದಲ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟೀಷರ ಕೈ ಮೇಲಾದಾಗ ಈಗಿನ ಇಸ್ರೇಲ್, ಜೋಡರ್ಾನ್ ನದಿಯ ಎಡದಂಡೆಯ ಮೇಲಿರುವ ವೆಸ್ಟ್ಬ್ಯಾಂಕ್ ಮತ್ತು ಗಾಜಾಪಟ್ಟಿ ಬ್ರಿಟೀಷರ ಕೈವಶವಾಯ್ತು. ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಉಸಿರಾಡುವ ವಾತಾವರಣ ನಿಮರ್ಾಣವಾಗಿತ್ತು. ಈ ಬಾರಿ ಯಹೂದ್ಯರು ಚೌಕಶಿ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ದೊಡ್ಡ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಇಸ್ರೇಲಿನತ್ತ ಧಾವಿಸಿದರು. ಮುಂದಿನ ಎರಡೂವರೆ ದಶಕಗಳೊಳಗೆ ಅರ್ಧ ಮಿಲಿಯನ್ನಷ್ಟು ಜನ ಇಸ್ರೇಲಿನಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವ್ಯ ಹೂಡಿಬಿಟ್ಟರು. ಹೀಗಾಗಿಯೇ 1947ರಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಬ್ರಿಟೀಷರು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವಾಗ ಯಹೂದ್ಯರಿಗೊಂದು ನಾಡನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಹೋಗಲೇಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿತ್ತು. ಯಹೂದ್ಯರ ಇಸ್ರೇಲು ಮತ್ತು ಅರಬ್ಬರ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೈನು ನಿಮರ್ಾಣಗೊಂಡಿತು. 1948ರ ಮೇ 14ರಂದು ಬೆನ್ಗುರಿಯನ್ ಇಸ್ರೇಲನ್ನು ರಾಷ್ಟ್ರವೆಂದು ಘೋಷಿಸಿದ. ಇತರೆ ಜನಾಂಗದವರ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳನ್ನೇ ಆಪೋಷನ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಅರಬ್ಬರಿಗೆ ತಮ್ಮ ನಡುವೆಯೇ ಯಹೂದ್ಯರ ನಾಡೊಂದು ತಲೆ ಎತ್ತುವುದನ್ನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾದೀತೇನು? ಅರಬ್ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳೆಲ್ಲ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ ಇಸ್ರೇಲ್ನ ಮೇಲೆ ಮುಗಿಬಿದ್ದವು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿನ್ನಡೆ ಕಂಡರೂ ಸಾವರಿಸಿಕೊಂಡ ಇಸ್ರೇಲ್ ತೋರಿದ ಪ್ರತಿರೋಧ ಹೇಗಿತ್ತೆಂದರೆ ಅರಬ್ಬರ ಸೇನೆ ಕಾಲಿಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳಿತು. ಈ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಲಾಭ ಪಡೆದ ಇಸ್ರೇಲು ವೆಸ್ಟ್ಬ್ಯಾಂಕಿನ ಒಂದಷ್ಟು ಜಾಗವನ್ನು ತನ್ನ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಗಾಜಾಪಟ್ಟಿಯನ್ನಂತೂ ಪೂರ್ಣವಾಗಿಯೇ ಜೀಣರ್ಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಅರಬ್ಬರಿಗೆ ದಂಡವೇ ಬುದ್ಧಿಕಲಿಸಬಲ್ಲದು. ಇಸ್ರೇಲ್ನ ಬಡಿತದ ಪರಿಣಾಮ ಮುಂದಿನ ಎರಡು ದಶಕಗಳ ಕಾಲ ಅವರನ್ನು ತೆಪ್ಪಗಿರುವಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು. 1964ರಲ್ಲಿ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೈನಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಯಾಸಿರ್ ಅರಾಫತ್ನ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೈನ್ ಲಿಬರೇಷನ್ ಆರ್ಗನೈಸೇಷನ್ ಜನರನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಅರಬ್ಬರಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಆಸೆ ಚಿಗುರಲು ಬಹಳ ಕಾಲ ಬೇಕಾಗಲಿಲ್ಲ. 1967ರಲ್ಲಿ ಅರಬ್ಬರ ಸಂಯುಕ್ತ ಪಡೆ ಇಸ್ರೇಲ್ನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿತು. ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಎದುರಿಸಿಕೊಂಡೇ ಬಂದಿದ್ದ, ಈ ರೀತಿ ದಾಳಿಯನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿಯೇ ಇದ್ದ ಇಸ್ರೇಲು ಸಾಕಷ್ಟು ತಯಾರಿಯನ್ನೇ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ಆರೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಅರಬ್ಬರ ಪಡೆಯನ್ನು ಮಣ್ಣುಮುಕ್ಕಿಸಿ ಈಜಿಪ್ಟ್ಗೆ ಸೇರಿದ್ದ ಭೂಪ್ರದೇಶವನ್ನೂ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿತು! ಇದು ಅರಬ್ಬರ ಪಾಲಿಗೆ ಘೋರ ಅವಮಾನ ಮತ್ತು ಸಹಿಸಲಸಾಧ್ಯವಾದ ನೋವುಂಟುಮಾಡಿತು. 1973ರಲ್ಲಿ ಇಸ್ರೇಲು ಯೋಮ್ ಕಿಪರ್ ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನವಾಗಿದ್ದಾಗ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಈ ಪಡೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿತು. ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಅರಬ್ಬರ ಕೈ ಮೇಲಾಗಿ ಅವರು ಖುಷಿ ಪಡುವಂತೆ ಕಂಡರೂ ತಿರುಗಿಬಿದ್ದ ಇಸ್ರೇಲ್ನ ಎದುರು ಕಲ್ಲಿನೇಟು ತಿಂದು ದಿಕ್ಕಾಪಾಲಾಗಿ ಓಡಿದ ಕುನ್ನಿಗಳಂತಾಗಿಬಿಟ್ಟರು. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕೈ ಮೇಲಾಗಿದ್ದಾಗ್ಯೂ ಸ್ವತಃ ಇಸ್ರೇಲ್ ತಾನೇ ಒಂದಿಂಚು ಬಾಗಿ ಗೆದ್ದ ಈಜಿಪ್ಟ್ನ ಪ್ರದೇಶಗಳನ್ನು ಮರಳಿಕೊಟ್ಟು ಅರಬ್ಬರ ಕಡೆಯಿಂದಲೇ ಬಂದಿದ್ದ ಶಾಂತಿ ಮಾತುಕತೆಗೆ ಅಸ್ತು ಎಂದಿತು. ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಈಜಿಪ್ಟ್ ಇನ್ನುಮುಂದೆ ಇಸ್ರೇಲ್ನ ವಿರುದ್ಧ ದಾಳಿ ಮಾಡಲಾರೆ ಎಂದಿತಲ್ಲದೇ ಅದನ್ನೊಂದು ರಾಷ್ಟ್ರವೆಂದು ಮಾನ್ಯ ಮಾಡುವುದಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿತು. ಇಸ್ರೇಲ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಇದು ಯುದ್ಧದ ಗೆಲುವಿಗಿಂತಲೂ ದೊಡ್ಡದ್ದು!

ಆದರೆ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೈನಿ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರ ಕಿರಿಕಿರಿ ಮುಗಿದಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಸ್ರೇಲ್ನ ವಿಮಾನವೊಂದನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿಕೊಂಡು ಉಗಾಂಡಾಕ್ಕೊಯ್ದರು. ನರಭಕ್ಷಕ ಈದೀ ಅಮೀನನ ಸಹಕಾರ ಪಡೆದು ಯಹೂದ್ಯರ ಜೀವಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೈನಿ ಉಗ್ರರ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವಂತೆ ಷರತ್ತು ಒಡ್ಡಲಾಯ್ತು. ಇಸ್ರೇಲು ದೇಶದ ಪ್ರಧಾನಮಂತ್ರಿಯನ್ನೇ ಅಪಹರಿಸಿದರೂ ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಉಗ್ರರನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿಯೇ ಲೆಫ್ಟಿನೆಂಟ್ ಕರ್ನಲ್ ಯೋನಾಥನ್ ನೆತನ್ಯಾಹು ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಯೋಜನೆ ರೂಪಿಸಿ ನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಕಿಲೋಮೀಟರ್ ದೂರದ ಉಗಾಂಡಾಕ್ಕೆ ಇಸ್ರೇಲಿನ ಕಮಾಂಡೊಗಳು ನುಗ್ಗಿ ಒತ್ತೆಯಾಳುಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದರಲ್ಲದೇ ಉಗಾಂಡಾದ ಏರ್ಬೇಸನ್ನು ಧ್ವಂಸಗೊಳಿಸಿಬಿಟ್ಟರು. ಉಗ್ರರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರೂ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ಈದೀ ಅಮೀನನ ಪಾಲಿಗೆ ಇದು ಭಾರಿ ಮುಖಭಂಗ. ಆ ವೇಳೆಗೆ ಇಸ್ರೇಲ್ ಅಜಿಂಕ್ಯ ರಾಷ್ಟ್ರವೆಂಬ ಅಭಿದಾನವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಜಗತ್ತೂ ಕೂಡ ಈ ರಾಷ್ಟ್ರವನ್ನು ಗೌರವಿಸಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಶಕ್ತನಾದರೆ ಊರೆಲ್ಲ ನೆಂಟರೇ ಎನ್ನುತ್ತಾರಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಇದು. ಮುಂದೆ ಅಮೇರಿಕಾ ಯಾಸಿರ್ ಅರಾಫತ್ ಮತ್ತು ಇಸ್ರೇಲಿನ ಪ್ರಧಾನಿಯ ನಡುವೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಸಿ ಶಾಂತಿ ಮರಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿಸಿತು. ಆದರೆ ಇದನ್ನು ಒಪ್ಪದ ಕಟ್ಟರ್ಪಂಥಿ ಮುಸಲ್ಮಾನರು ಹಮಾಸ್ ಎಂಬ ಉಗ್ರವಾದಿ ಸಂಘಟನೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಯಹೂದ್ಯರನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮುಗಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಹೋದರು. ಈ ನಡುವೆ ಸೌಹಾರ್ದದ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಗಾಜಾಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಇಸ್ರೇಲಿಗರನ್ನು ಮತ್ತು ಸೈನಿಕರನ್ನು ಮರಳಿ ಕರೆಸಿಕೊಂಡ ಇಸ್ರೇಲು ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನೇ ಕೊಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿತು. ಆಗ ಅಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಚುನಾವಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಮಾಸ್ ಕೈ ಮೇಲಾಗಿ ಇಡಿಯ ಗಾಜಾಪಟ್ಟಿ ಹಮಾಸ್ ಹೇಳಿದಂತೆ ನಡೆಯಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಮತ್ತೆ ಮಾನವ ಬಾಂಬುಗಳ ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇಸ್ರೇಲಿಗೆ ಹಮಾಸ್ ಕಿರಿಕಿರಿ ಉಂಟು ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ತನ್ನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಪ್ರಜೆಯ ಜೀವವನ್ನೂ ಅಮೂಲ್ಯವೆಂದು ಭಾವಿಸುವ ಇಸ್ರೇಲ್ ಪ್ರತಿಬಾರಿ ನಾಗರಿಕನೊಬ್ಬ ಸತ್ತಾಗಲೂ ಹಮಾಸ್ಗೆ ಸರಿಯಾದ ಶಿಕ್ಷೆಯನ್ನೇ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರಾದರೂ ಕೊನೆಗೊಮ್ಮೆ ಸಹಿಸಲಾಗದೇ ಗಾಜಾಪಟ್ಟಿಗೆ ಹೋಗುವ ಎಲ್ಲ ರಸ್ತೆಗಳಲ್ಲೂ ಚೆಕ್ಪೋಸ್ಟ್ ಹಾಕಿ ತಮ್ಮ ಅನುಮತಿ ಇಲ್ಲದೇ ಸ್ಫೋಟಕಗಳಿರಲಿ, ನರಪಿಳ್ಳೆಯೂ ನುಗ್ಗದಂತೆ ನಾಕಾಬಂಧಿ ಹಾಕಿಬಿಟ್ಟರು. ಹಮಾಸ್ ಕೂಡ ಕಡಿಮೆಯಲ್ಲ. ಸುರಂಗಗಳನ್ನು ಕೊರೆದು ಇಸ್ರೇಲಿನೊಳಕ್ಕೆ ಬಂದು ದಾಳಿಗೈಯ್ಯುವ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ಈ ಬಾರಿ ರಂಜಾನಿನ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಈ ಪ್ರಯತ್ನ ತಾರಕಕ್ಕೇರಿತು. ಈ ಕಿರಿಕಿರಿಯನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮುಗಿಸಲು ಇಸ್ರೇಲೂ ಆಲೋಚಿಸಿತು. ಆಗಿದ್ದು ಇಷ್ಟೆ.
ಈಗ ಹಮಾಸ್ ಪರಿತಪಿಸುತ್ತಿದೆ. ಇಸ್ರೇಲ್ನ ದಾಳಿಗೆ ಅದು ತತ್ತರಿಸಿ ಹೋಗಿದೆ. ಇತ್ತ ಪ್ಯಾಲೆಸ್ತೈನ್ನ ನಿರಾಶ್ರಿತರನ್ನು ಮರಳಿ ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳಿ ಎನ್ನುತ್ತಿರುವ ಭಾರತದ ಬುದ್ಧಿಜೀವಿಗಳು ಕಾಶ್ಮೀರಕ್ಕೆ ಪಂಡಿತರು ಮರಳುವುದನ್ನು ವಿರೋಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಜೆರುಸಲೇಂನ ಸುತ್ತಲೂ ಇರುವ ಯಹೂದ್ಯರು ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಮಾಡಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತಿರುವ ಈ ಮಂದಿ, ರೋಹಿಂಗ್ಯಗಳನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತೇವೆ ಎಂದರೆ ಮಾತ್ರ ಬಾಯಿ ಬಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಅರಬ್ ರಾಷ್ಟ್ರ ನಿಮರ್ಾಣಗೊಂಡರೆ ನಷ್ಟವೇನು ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಇನ್ನೊಂದು ಬಲೂಚಿಸ್ತಾನ ಯಾಕೆ ಬೇಡ ಎಂದಾಗ ಮಾತ್ರ ಮೌನ ಧರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ನೆನಪಿಡಿ. ಕಾಗರ್ಿಲ್ ಯುದ್ಧದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಯಾವ ನಿಯಮವನ್ನೂ ಹೇರದೇ ನಮ್ಮ ಬೆಂಬಲಕ್ಕೆ ನಿಂತಿದ್ದು ಇಸ್ರೇಲು. ಬಾಲಾಕೋಟ್ನಲ್ಲಿ ಏರ್ಸ್ಟ್ರೈಕ್ ಮಾಡುವಾಗ ನಾವು ಬಳಸಿದ ಬಾಂಬು ಇಸ್ರೇಲಿನದ್ದೇ. ಚೀನಾದ ಕಿರಿಕಿರಿ ಇರಲಿ, ಕರೋನಾ ಸಮಸ್ಯೆಯೇ ಇರಲಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳದೇ ನಮ್ಮ ಬೆನ್ನಿಗೆ ಆತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಈ ರಾಷ್ಟ್ರವೇ! ಈ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸರ್ವಋತು ಮಿತ್ರ ಇಸ್ರೇಲಿನ ಜೊತೆ ನಿಲ್ಲುವುದು ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ ಕೂಡ.


ಜಗತ್ತಿನಿಂದ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ನಿಮರ್ೂಲನೆಗೊಳ್ಳಲಿ. ಅದೊಂದೇ ನಮ್ಮ ಆಶಯ.

-ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಸೂಲಿಬೆಲೆ

Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Most Popular

To Top